A arquitectura do movemento moderno fundamentouse en deseñar contornas funcionais, luminosos e humanizados que favorecesen o benestar das persoas e así mellorar a calidade de vida dos seus usuarios. Priorizábase a organización clara dos espazos, facilitando a circulación e o acceso aos diferentes servizos.
Os materiais utilizados adoitan ser resistentes, doados de limpar e duradeiros, o que favorece a hixiene e o mantemento do edificio. Conseguiuse crear espazos que propiciaban un nivel de confort que non se lograra ata ese momento.
Con estas premisas lánzase a chamada a artigos do número 4 da Revista de Arquitecturas Modernas Docomomo Ibérico (RAM).